трабекула

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова трабекула
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	трабеку́ла мн. трабеку́лы
Родны каго? чаго?	трабеку́лы мн. трабеку́л
Давальны каму? чаму?	трабеку́ле мн. трабеку́лам
Вінавальны каго? што?	трабеку́лу мн. трабеку́лы
Творны кім? чым?	трабеку́лай, трабеку́лаю мн. трабеку́ламі
Месны у кім? у чым?	трабеку́ле мн. трабеку́лах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

trabiekula — беларуская лацінка

Слова трабекула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: