аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова акурвальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аку́рвальнік мн. аку́рвальнікі |
| Родны каго? чаго? |
аку́рвальніка мн. аку́рвальнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аку́рвальніку мн. аку́рвальнікам |
| Вінавальны каго? што? |
аку́рвальнік мн. аку́рвальнікі |
| Творны кім? чым? |
аку́рвальнікам мн. аку́рвальнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аку́рвальніку мн. аку́рвальніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
нараджаешся
траціш жыццё на пошук ідэальных джынсаў
паміраеш
akurvaĺnik — беларуская лацінка
Слова акурвальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акурвальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акурванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акураты́ст (9)
(13) уцяжа́рвальнік ‹
› акураты́стка (11)
(12) выпа́рвальнік ‹
› аку́раць (7)
(15) уціхамі́рвальнік ‹
› аку́рванне (9)
(13) прыку́рвальнік ‹
› аку́рвацца (9)
(12) стрэ́свальнік ‹
› аку́рваць (8)
(13) устрэ́свальнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.