STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова акурванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аку́рванне мн. аку́рванні |
| Родны каго? чаго? |
аку́рвання мн. аку́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
аку́рванню мн. аку́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
аку́рванне мн. аку́рванні |
| Творны кім? чым? |
аку́рваннем мн. аку́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аку́рванні мн. аку́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях
akurvannie — беларуская лацінка
Слова акурванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акурванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акустаоптыка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акураты́стка (11)
(11) падду́рванне ‹
› аку́раць (7)
(11) разду́рванне ‹
› аку́рвальнік (11)
(10) выду́рванне ‹
› аку́рвацца (9)
(13) газааку́рванне ‹
› аку́рваць (8)
(10) даку́рванне ‹
› акуро́дыміцца (12)
(10) заку́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.