Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кулёк¹, -лька, мужчынскі род
  памяншальная форма да куль¹; невялікі куль¹. Кулёк саломы.
кулёк², -лька, мужчынскі род
  памяншальная форма да куль² (у 1 знач.). // Невялікі мяшочак з паперы; пакунак. Палічкі трэцяй шафы займаліся прадуктамі — гарохам, макаронамі, крупамі, — перасыпанымі з магазінных кулькоў у белыя торбачкі. ← Мікола Ракітны.
кулёк³, -лька, мужчынскі род
  памяншальная форма да куль³; невялікі куль³. Падняў кулёк. Як меддзю, карасямі Набіт да крылля рэдкавокі жак. ← Паўлюк Прануза.
кулёк⁴, -лька, мужчынскі род
  Мужчынская кароткая верхняя адзежына прамога пакрою з сукна або паўсукна без падкладкі (вядома больш на Віцебшчыне і Магілёўшчыне).

❌

кулёк

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кулёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кулё́к мн. кулькі́
Родны каго? чаго?	кулька́ мн. кулько́ў
Давальны каму? чаму?	кульку́ мн. кулька́м
Вінавальны каго? што?	кулё́к мн. кулькі́
Творны кім? чым?	кулько́м мн. кулька́мі
Месны у кім? у чым?	кульку́ мн. кулька́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Слова кулёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кулёк — у родным, давальным, творным і месным склоне

кулёк

Навігатар

Мемчыкі