аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́м мн. кумы́ |
| Родны каго? чаго? |
ку́ма мн. кумо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́му мн. кума́м |
| Вінавальны каго? што? |
ку́ма мн. кумо́ў |
| Творны кім? чым? |
ку́мам мн. кума́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́ме мн. кума́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем
а можа «давай прям щас» — гэта «давай са́ма зараз»
?
kum — беларуская лацінка
Слова кум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кума + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Куляшо́ў (7)
(10) прасцэ́ніум ‹
› куляшо́ўскі (10)
(5) о́піум ‹
› куляшэ́ць (8)
(7) ксі́фіум ‹
› кума́ (4)
(9) вадэме́кум ‹
› кумаро́н (7)
(6) у́нікум ‹
› кумары́н (7)
(6) у́нікум ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.