аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кума
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кума́ мн. ку́мы, (2, 3, 4) кумы́ |
| Родны каго? чаго? |
кумы́ мн. ку́маў |
| Давальны каму? чаму? |
куме́ мн. ку́мам |
| Вінавальны каго? што? |
куму́ мн. ку́маў |
| Творны кім? чым? |
кумо́й, кумо́ю мн. ку́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
куме́ мн. ку́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
Калі не мы, то не мы.
Хто не рызыкуе, той не рызыкуе.kuma — беларуская лацінка
Слова кума (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кума — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кумарон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куляшо́ўскі (10)
(10) масгардума ‹
› куляшэ́ць (8)
(7) прыдума ‹
› ку́м (3)
(5) джу́ма ‹
› кумаро́н (7)
(7) курку́ма ‹
› кумары́н (7)
(7) затлу́ма ‹
› кумаўскі́ (8)
(4) пу́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.