аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова куркума
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
курку́ма мн. курку́мы |
| Родны каго? чаго? |
курку́мы мн. курку́м |
| Давальны каму? чаму? |
курку́ме мн. курку́мам |
| Вінавальны каго? што? |
курку́му мн. курку́мы |
| Творны кім? чым? |
курку́май, курку́маю мн. курку́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
курку́ме мн. курку́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Вам, жанчынам, ад нас трэба толькі адно: каб мы па дарозе дадому зайшлі ў краму.
kurkuma — беларуская лацінка
Слова куркума (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куркума — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове курлыканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› курко́вы (7)
(7) прыдума ‹
› курко́ўка (8)
(5) джу́ма ‹
› курку́ль (7)
(4) кума́ ‹
› курку́мавы (9)
(7) затлу́ма ‹
› курлы́-курлы́ (11)
(4) пу́ма ‹
› курлы́к (6)
(6) стру́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.