Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

купа, -ы, жаночы род
  1. Група дрэў, кустоў, якія густа растуць. Усцяж дарогі ўздымаліся стромкія хвоі, чарнелі купы кустоў, падобныя на нейкія прывіды. ← Георгій Шчарбатаў. За драбналессем паказалася густая купа старых сосен. ← Іван Новікаў.
  2. Гурт, група (звычайна пра людзей). Рыгор угледзеў наперадзе густую купу людзей. ← Цішка Гартны. Калі робіш у купе, то не баліць у пупе. ← З нар.
  3. абласное слова Тое, што і куча (у 1 знач.). У застаронку каля сцяны ляжала толькі купа саломы. ← Іван Мележ.
  4. абласное слова Торф, звычайна сухі. Дыміць тытунь у піпцы прэлай купаю. ← Рыгор Барадулін.
  •••
  Да купы — у адно месца.

❌

купа

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова купа
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ку́па мн. ку́пы
Родны каго? чаго?	ку́пы мн. ку́п
Давальны каму? чаму?	ку́пе мн. ку́пам
Вінавальны каго? што?	ку́пу мн. ку́пы
Творны кім? чым?	ку́пай, ку́паю мн. ку́памі
Месны у кім? у чым?	ку́пе мн. ку́пах
Клічная форма	— мн. —

Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?

Слова купа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік купа — у родным, давальным, творным і месным склоне

купа

Навігатар

Мемчыкі