STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова курач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кура́ч мн. курачы́ |
| Родны каго? чаго? |
курача́ мн. курачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
курачу́ мн. курача́м |
| Вінавальны каго? што? |
курача́ мн. курачо́ў |
| Творны кім? чым? |
курачо́м мн. курача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
курачу́ мн. курача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
kurač — беларуская лацінка
Слова курач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік курач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове курачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кура́цінка (9)
(9) насу́страч ‹
› кура́цыя (7)
(9) насу́страч ‹
› ку́раць (6)
(4) ура́ч ‹
› ку́рачка (7)
(7) санура́ч ‹
› кура́чы (6)
(8) ваенура́ч ‹
› кура́шка (7)
(5) тура́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
