курацінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова курацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кура́цінка мн. кура́цінкі
Родны каго? чаго?	кура́цінкі мн. кура́цінак, кура́цінкаў
Давальны каму? чаму?	кура́цінцы мн. кура́цінкам
Вінавальны каго? што?	кура́цінку мн. кура́цінкі
Творны кім? чым?	кура́цінкай, кура́цінкаю мн. кура́цінкамі
Месны у кім? у чым?	кура́цінцы мн. кура́цінках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.

— Добры дзень. У мяне не працуе WiFi роўтар.
— А якія лямпачкі гараць?
— На кухні і ў спальні.
— Ясна. Нічога не чапайце. Наш спецыяліст хутка прыедзе.

kuracinka — беларуская лацінка

Слова курацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: