аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкурацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкураці́нка мн. шкураці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
шкураці́нкі мн. шкураці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
шкураці́нцы мн. шкураці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
шкураці́нку мн. шкураці́нкі |
| Творны кім? чым? |
шкураці́нкай, шкураці́нкаю мн. шкураці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шкураці́нцы мн. шкураці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыНіколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.
škuracinka — беларуская лацінка
Слова шкурацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкурацінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкурачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкура́тавы (9)
(9) сіраці́нка ‹
› шкура́цік (8)
(8) траці́нка ‹
› шкураці́на (9)
(9) кура́цінка ‹
› шкура́ць (7)
(8) шраці́нка ‹
› шку́рачка (8)
(8) стаці́нка ‹
› шку́рка (6)
(7) хаці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.