аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
шкураці́на — назоўнік шкура́ць — дзеяслоў
канцэпт

шкурацінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шкурацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
шкураці́нка

мн.  шкураці́нкі
Родны
каго? чаго?
шкураці́нкі

мн.  шкураці́нак
Давальны
каму? чаму?
шкураці́нцы

мн.  шкураці́нкам
Вінавальны
каго? што?
шкураці́нку

мн.  шкураці́нкі
Творны
кім? чым?
шкураці́нкай, шкураці́нкаю

мн.  шкураці́нкамі
Месны
у кім? у чым?
шкураці́нцы

мн.  шкураці́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

гандэ́лак — закусачная

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Ніколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.


škuracinka — беларуская лацінка

Слова шкурацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шкурацінка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шкурачка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


шкура́тавы (9)

(9) сіраці́нка

шкура́цік (8)

(8) траці́нка

шкураці́на (9)

(9) кура́цінка

шкура́ць (7)

(8) шраці́нка

шку́рачка (8)

(8) стаці́нка

шку́рка (6)

(7) хаці́нка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стаміўся і галодны