STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шку́рка мн. шку́ркі |
| Родны каго? чаго? |
шку́ркі мн. шку́рак |
| Давальны каму? чаму? |
шку́рцы мн. шку́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
шку́рку мн. шку́ркі |
| Творны кім? чым? |
шку́ркай, шку́ркаю мн. шку́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
шку́рцы мн. шку́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Каменны век скончыўся не таму, што скончылася каменне.
Нафтавы век скончыцца не таму, што скончыцца нафта.
škurka — беларуская лацінка
Слова шкурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкурлепка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкураці́нка (10)
(9) праску́рка ‹
› шкура́ць (7)
(9) надску́рка ‹
› шку́рачка (8)
(9) про́скурка ‹
› шкурле́пка (9)
(8) прыку́рка ‹
› шку́рнік (7)
(5) му́рка ‹
› шку́рніца (8)
(7) кану́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
