аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кану́рка мн. кану́ркі |
| Родны каго? чаго? |
кану́ркі мн. кану́рак |
| Давальны каму? чаму? |
кану́рцы мн. кану́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
кану́рку мн. кану́ркі |
| Творны кім? чым? |
кану́ркай, кану́ркаю мн. кану́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
кану́рцы мн. кану́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
kanurka — беларуская лацінка
Слова канурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кануфер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кануля́рыя (9)
(6) шку́рка ‹
› кану́н (5)
(8) прыку́рка ‹
› канурба́цыя (10)
(5) му́рка ‹
› кану́фер (7)
(9) закану́рка ‹
› ка́нуць (6)
(7) лапу́рка ‹
› канфабуля́цыя (12)
(8) хеўсу́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.