аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сірацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіраці́нка мн. сіраці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
сіраці́нкі мн. сіраці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
сіраці́нку мн. сіраці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
сіраці́нку мн. сіраці́нак |
| Творны кім? чым? |
сіраці́нкам мн. сіраці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сіраці́нку мн. сіраці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
siracinka — беларуская лацінка
Слова сірацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сірацінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сірдар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сіраце́ць (8)
(10) шурпа́цінка ‹
› сіраці́на (8)
(9) чараці́нка ‹
› сіраці́на (8)
(8) драці́нка ‹
› сіраці́ць (8)
(8) траці́нка ‹
› сірда́р (6)
(9) кура́цінка ‹
› сірканста́нтны (13)
(10) шкураці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.