STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова курдзянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
курдзя́нка мн. курдзя́нкі |
| Родны каго? чаго? |
курдзя́нкі мн. курдзя́нак |
| Давальны каму? чаму? |
курдзя́нцы мн. курдзя́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
курдзя́нку мн. курдзя́нак |
| Творны кім? чым? |
курдзя́нкай, курдзя́нкаю мн. курдзя́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
курдзя́нцы мн. курдзя́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
kurdzianka — беларуская лацінка
Слова курдзянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік курдзянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове курдка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› курданё́р (8)
(13) неграмадзя́нка ‹
› курдзю́к (7)
(13) суграмадзя́нка ‹
› курдзю́чны (9)
(10) пападзя́нка ‹
› ку́рдка (6)
(8) лядзя́нка ‹
› курдо́пнік (9)
(8) мядзя́нка ‹
› курдо́ўнік (9)
(8) мядзя́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).