курдоўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова курдоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	курдо́ўнік мн. курдо́ўнікі
Родны каго? чаго?	курдо́ўніку мн. курдо́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	курдо́ўніку мн. курдо́ўнікам
Вінавальны каго? што?	курдо́ўнік мн. курдо́ўнікі
Творны кім? чым?	курдо́ўнікам мн. курдо́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	курдо́ўніку мн. курдо́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Выкідваючы хлам, галоўнае — не пачынаць яго разглядаць!

kurdoŭnik — беларуская лацінка

Слова курдоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: