Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кусок, -ска, мужчынскі род
  1. Аддзеленая (адбітая, адрэзаная, адламаная і пад.) частка чаго-н.; кавалак. Кусок цэглы. Кусок сала. Кусок матэрыі. ▪ Сцёпка адламаў кусок аладкі і стаў есці. ← Якуб Колас. [Міколка] браў кусок бяросты, запальваў яе. ← Міхась Лынькоў. // пераноснае значэнне Сродкі існавання, пажыткі. Будзе раток, будзе і кусок. ← Прыказка.
  2. Наогул частка чаго-н. [Гудовіч:] Сёння я досыць ладны кусок другога акта аднавіў. ← Кандрат Крапіва. — Да гадзіны другой вярнуся, дык яшчэ ў мяне добры кусок дня ў запасе. ← Цішка Гартны.
  3. Адзінка некаторых тавараў, што выпускаюцца паштучна. Кусок мыла. Кусок крэйды.
  •••
  Адрэзаны кусок (кавалак) — пра чалавека, які аддзяліўся ад сям'і, жыве самастойна, незалежна.
  Дурня (басяка і пад.) кусок — пра добрага ўвогуле чалавека, які памыляецца або робіць зло толькі ў даным канкрэтным выпадку.
  Збіраць кускі (кавалкі) гл. збіраць.
  Кусок (кавалак) у горла не лезе (не ідзе) каму — хто-н. не можа есці ад крыўды, хваробы, стомленасці і пад.
  Кусок (кавалак) хлеба — сродкі для існавання, пажыткі.
  Смачны кусок (кавалак) — пра што-н. прывабнае, спакуслівае.
  Уварваць кусок (кавалак) гл. уварваць.