STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова куст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́ст мн. кусты́ |
| Родны каго? чаго? |
куста́ мн. кусто́ў |
| Давальны каму? чаму? |
кусту́ мн. куста́м |
| Вінавальны каго? што? |
ку́ст мн. кусты́ |
| Творны кім? чым? |
кусто́м мн. куста́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кусце́ мн. куста́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Чым больш новых рэчаў ты робіш і бачыш, новых месцаў наведваеш і новых людзей сустракаеш, тым больш павольна і насычана будзеш адчуваць плынь часу. Таму ідзі і зрабі што-небудзь крутое, што-небудзь дзіўнае, нешта новае!
kust — беларуская лацінка
Слова куст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куставанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кусну́ць (7)
(4) ду́ст ‹
› кусо́к (5)
(6) паду́ст ‹
› кусо́чак (7)
(6) по́дуст ‹
› кустава́нне (10)
(4) му́ст ‹
› кустава́ты (9)
(6) наму́ст ‹
› куставы́ (7)
(5) зму́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
