аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова подуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́дуст мн. по́дусты |
| Родны каго? чаго? |
по́дуста мн. по́дустаў |
| Давальны каму? чаму? |
по́дусту мн. по́дустам |
| Вінавальны каго? што? |
по́дуста мн. по́дустаў |
| Творны кім? чым? |
по́дустам мн. по́дустамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́дусце мн. по́дустах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
podust — беларуская лацінка
Слова подуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік подуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове подшыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› подсядзёлак (11)
(7) мангу́ст ‹
› по́дум (5)
(4) ду́ст ‹
› по́думка (7)
(6) паду́ст ‹
› по́дчас (6)
(4) ку́ст ‹
› по́дшыўка (8)
(4) му́ст ‹
› по́дый (5)
(6) наму́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.