аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дусе́н — назоўнік ду́ставы — прыметнік
канцэпт

дуст

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ду́ст

мн.  ду́сты
Родны
каго? чаго?
ду́сту

мн.  ду́стаў
Давальны
каму? чаму?
ду́сту

мн.  ду́стам
Вінавальны
каго? што?
ду́ст

мн.  ду́сты
Творны
кім? чым?
ду́стам

мн.  ду́стамі
Месны
у кім? у чым?
ду́сце

мн.  ду́стах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)


— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.


dust — беларуская лацінка

Слова дуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дуст — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дутар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дурэ́нне (7)

(4) гу́ст

дурэ́ць (6)

(7) лангу́ст

дусе́н (5)

(7) мангу́ст

ду́ставы (7)

(6) паду́ст

дута́р (5)

(6) по́дуст

ду́ты (4)

(4) ку́ст


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

жыроўка