STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́ст мн. ду́сты |
| Родны каго? чаго? |
ду́сту мн. ду́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́сту мн. ду́стам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́ст мн. ду́сты |
| Творны кім? чым? |
ду́стам мн. ду́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́сце мн. ду́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.
dust — беларуская лацінка
Слова дуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дутар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурэ́нне (7)
(4) гу́ст ‹
› дурэ́ць (6)
(7) лангу́ст ‹
› дусе́н (5)
(7) мангу́ст ‹
› ду́ставы (7)
(6) паду́ст ‹
› дута́р (5)
(6) по́дуст ‹
› ду́ты (4)
(4) ку́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
