STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́ст мн. ду́сты |
| Родны каго? чаго? |
ду́сту мн. ду́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́сту мн. ду́стам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́ст мн. ду́сты |
| Творны кім? чым? |
ду́стам мн. ду́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́сце мн. ду́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
dust — беларуская лацінка
Слова дуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дутар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурэ́нне (7)
(4) гу́ст ‹
› дурэ́ць (6)
(7) лангу́ст ‹
› дусе́н (5)
(7) мангу́ст ‹
› ду́ставы (7)
(6) паду́ст ‹
› дута́р (5)
(6) по́дуст ‹
› ду́ты (4)
(4) ку́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
