аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лангуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лангу́ст мн. лангу́сты |
| Родны каго? чаго? |
лангу́ста мн. лангу́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
лангу́сту мн. лангу́стам |
| Вінавальны каго? што? |
лангу́ста мн. лангу́стаў |
| Творны кім? чым? |
лангу́стам мн. лангу́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
лангу́сце мн. лангу́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
lanhust — беларуская лацінка
Слова лангуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лангуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лангхаар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ланге́тка (8)
(9) златаву́ст ‹
› ланге́тны (8)
(9) чыставу́ст ‹
› лангіме́трыя (11)
(4) гу́ст ‹
› лангха́ар (8)
(7) мангу́ст ‹
› лангша́н (7)
(4) ду́ст ‹
› ландве́р (7)
(6) паду́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.