аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дурэ́нне мн. дурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
дурэ́ння мн. дурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дурэ́нню мн. дурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дурэ́нне мн. дурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
дурэ́ннем мн. дурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дурэ́нні мн. дурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
You are not too old to change your mind, make new friends, learn something new, travel to a new place and fall in love again.
па-беларуску гэта гучыць яшчэ прыгажэйdurennie — беларуская лацінка
Слова дурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дусен + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуры́цца (7)
(15) крыверазбурэнне ‹
› дуры́ць (6)
(13) біяразбурэ́нне ‹
› дурэ́злівы (9)
(9) узбурэ́нне ‹
› дурэ́ць (6)
(8) адурэ́нне ‹
› дусе́н (5)
(8) здурэ́нне ‹
› ду́ст (4)
(7) курэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.