аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова куш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́ш мн. ку́шы |
| Родны каго? чаго? |
ку́ша мн. ку́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́шу мн. ку́шам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́ш мн. ку́шы |
| Творны кім? чым? |
ку́шам мн. ку́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́шы мн. ку́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За высокім частаколам слівы смачнейшыя.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
kuš — беларуская лацінка
Слова куш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кушнер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кучо́мачны (9)
(7) нацягу́ш ‹
› кучо́міцца (9)
(3) ду́ш ‹
› кучо́мка (7)
(3) ду́ш ‹
› ку́шаць (6)
(7) сараку́ш ‹
› кушля́нскі (9)
(6) кліку́ш ‹
› кушне́р (6)
(5) а́ркуш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.