мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кучо́мка — назоўнік ку́шаць — дзеяслоў
канцэпт

куш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова куш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ку́ш

мн.  ку́шы
Родны
каго? чаго?		 ку́ша

мн.  ку́шаў
Давальны
каму? чаму?		 ку́шу

мн.  ку́шам
Вінавальны
каго? што?		 ку́ш

мн.  ку́шы
Творны
кім? чым?		 ку́шам

мн.  ку́шамі
Месны
у кім? у чым?		 ку́шы

мн.  ку́шах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.


Цяжка глядзець на вусны, якія не можаш пацалаваць, і на цёплую машыну, у якую не можаш сесці.


kuš — беларуская лацінка

Слова куш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік куш — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кушнер + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кучо́мачны (9)

(7) нацягу́ш ‹

› кучо́міцца (9)

(3) ду́ш ‹

› кучо́мка (7)

(3) ду́ш ‹

› ку́шаць (6)

(7) сараку́ш ‹

› кушля́нскі (9)

(6) кліку́ш ‹

› кушне́р (6)

(5) а́ркуш ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

адпачынак