STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аркуш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́ркуш мн. а́ркушы |
| Родны каго? чаго? |
а́ркуша мн. а́ркушаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́ркушу мн. а́ркушам |
| Вінавальны каго? што? |
а́ркуш мн. а́ркушы |
| Творны кім? чым? |
а́ркушам мн. а́ркушамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́ркушы мн. а́ркушах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Я завяз паміж «трэба збіраць грошы» і «жывём адзін раз».
arkuš — беларуская лацінка
Слова аркуш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аркуш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аркушык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› А́рктыка (7)
(3) ку́ш ‹
› аркты́чна (8)
(7) сараку́ш ‹
› аркты́чны (8)
(6) кліку́ш ‹
› а́ркушавы (8)
(6) гарку́ш ‹
› а́ркушны (7)
(8) паўа́ркуш ‹
› аркушо́вы (8)
(8) Гіндуку́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
