STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лабэціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лабэ́ціна мн. лабэ́ціны |
| Родны каго? чаго? |
лабэ́ціны мн. лабэ́цін |
| Давальны каму? чаму? |
лабэ́ціне мн. лабэ́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
лабэ́ціну мн. лабэ́ціны |
| Творны кім? чым? |
лабэ́цінай, лабэ́цінаю мн. лабэ́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
лабэ́ціне мн. лабэ́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
З аднаго балота чэрці = Адным возам па піва едуць
ніколі не едзь па піва адным возам, бо скажуць, што вы чэрціlabecina — беларуская лацінка
Слова лабэціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лабэціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лабяк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лабу́ззе (7)
(8) Аляўці́на ‹
› лабу́ніцца (9)
(6) жы́ціна ‹
› лабу́ніць (8)
(8) кары́ціна ‹
› лабя́к (5)
(6) рэці́на ‹
› ла́ва (4)
(10) цыгарэ́ціна ‹
› ла́ва (4)
(8) рашэ́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
