ланкійка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ланкійка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ланкі́йка мн. ланкі́йкі
Родны каго? чаго?	ланкі́йкі мн. ланкі́ек
Давальны каму? чаму?	ланкі́йцы мн. ланкі́йкам
Вінавальны каго? што?	ланкі́йку мн. ланкі́ек
Творны кім? чым?	ланкі́йкай, ланкі́йкаю мн. ланкі́йкамі
Месны у кім? у чым?	ланкі́йцы мн. ланкі́йках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.

lankijka — беларуская лацінка

Слова ланкійка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: