аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лаўра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ла́ўра мн. ла́ўры |
| Родны каго? чаго? |
ла́ўры мн. ла́ўраў |
| Давальны каму? чаму? |
ла́ўры мн. ла́ўрам |
| Вінавальны каго? што? |
ла́ўру мн. ла́ўры |
| Творны кім? чым? |
ла́ўрай, ла́ўраю мн. ла́ўрамі |
| Месны у кім? у чым? |
ла́ўры мн. ла́ўрах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
Что русскому благо, тое беларусу блага.
laŭra — беларуская лацінка
Слова лаўра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лаўра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лаўравішня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ла́ўны (5)
(7) брашу́ра ‹
› ла́ўр (4)
(6) мішура́ ‹
› ла́ўр (4)
(4) а́ўра ‹
› лаўравішнё́вы (12)
(7) літа́ўра ‹
› лаўраві́шня (10)
(4) е́ўра ‹
› ла́ўравы (7)
(4) е́ўра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.