аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лаціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ла́ціна мн. ла́ціны |
| Родны каго? чаго? |
ла́ціны мн. ла́цін |
| Давальны каму? чаму? |
ла́ціне мн. ла́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
ла́ціну мн. ла́ціны |
| Творны кім? чым? |
ла́цінай, ла́цінаю мн. ла́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
ла́ціне мн. ла́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыlacina — беларуская лацінка
Слова лаціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лаціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лаціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ла́цвіць (7)
(8) лаза́ціна ‹
› лацвя́нскі (9)
(10) страка́ціна ‹
› лаці́н (5)
(7) скаці́на ‹
› лацінаамерыка́нец (16)
(8) балаці́на ‹
› лацінаамерыкані́ст (17)
(7) пла́ціна ‹
› лацінаамерыка́нка (16)
(7) плаці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.