аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лацініца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лаці́ніца мн. лаці́ніцы |
| Родны каго? чаго? |
лаці́ніцы мн. лаці́ніц |
| Давальны каму? чаму? |
лаці́ніцы мн. лаці́ніцам |
| Вінавальны каго? што? |
лаці́ніцу мн. лаці́ніцы |
| Творны кім? чым? |
лаці́ніцай, лаці́ніцаю мн. лаці́ніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
лаці́ніцы мн. лаці́ніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Хто хоча перамагаць, той знаходзіць спосабы.
lacinica — беларуская лацінка
Слова лацініца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лацініца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лацінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лаціні́зм (8)
(8) слязні́ца ‹
› лаціні́ст (8)
(8) калі́ніца ‹
› лаціні́стка (10)
(6) сіні́ца ‹
› лаціні́чны (9)
(9) гасці́ніца ‹
› лаці́нка (7)
(12) тургасці́ніца ‹
› лацінкавы (9)
(7) байні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.