Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

лекі, -аў; адзіночны лік няма.
  размоўнае слова
  1. Лякарства. Прыехаў у маёнтак новы доктар з поўным сундуком усякіх лекаў. ← Алесь Якімовіч. Дзеда ўлажылі ў пасцель, паставілі на тумбачку бутэлечкі з лекамі, шклянку з вадой. ← Васіль Хомчанка. // пераноснае значэнне Пра сродак, які дапамагае перажыць што-н. непрыемнае. Хто мае права залазіць у чужую душу? Асабліва, калі няўпэўнена, што словы твае будуць лекамі. ← Кузьма Чорны.
  2. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў лячыць і лячыцца; лячэнне. Доктар больш не гаварыў і, назваўшы настаўніка, перадаў яму, што хворы павінен застацца на лекі ў бальніцы. ← Мікола Нікановіч.

❌

лекі

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова лекі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. ле́кі
Родны каго? чаго?	— мн. ле́каў
Давальны каму? чаму?	— мн. ле́кам
Вінавальны каго? што?	— мн. ле́кі
Творны кім? чым?	— мн. ле́камі
Месны у кім? у чым?	— мн. ле́ках
Клічная форма	— мн. —

— Людзі кажуць пра грыбок над горадам. У вас ёсць лекі?
— Так, усе купляюць ёдыд калію.
— Скажыце, я падобны да дурня? Дайце мне экзадэрыл.

Атрымаў на рукі разборліва напісаны рэцэпт на лекі. Здаецца, я быў на прыёме ў шарлатана…

Дзякуючы спортзаняткам я набіраю моц і магу насіць з сабой больш лекаў.

Слова лекі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік лекі — у родным, давальным, творным і месным склоне

лекі

Навігатар

Мемчыкі