лекіф

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лекіф
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лекі́ф мн. лекі́фы
Родны каго? чаго?	лекі́фа мн. лекі́фаў
Давальны каму? чаму?	лекі́фу мн. лекі́фам
Вінавальны каго? што?	лекі́ф мн. лекі́фы
Творны кім? чым?	лекі́фам мн. лекі́фамі
Месны у кім? у чым?	лекі́фе мн. лекі́фах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.

liekif — беларуская лацінка

Слова лекіф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: