Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 лес, -у; мн. лясы, -оў; мужчынскі род
  1. Дрэвы на корані, якія займаюць значную прастору; масіў зямлі, зарослы дрэвамі. Лісцевы лес. Хваёвы лес. Трапічны лес. ▪ Каля пасады лесніковай Цягнуўся гожаю падковай Стары, высокі лес цяністы. ← Якуб Колас. Лес быў густы, з непралазнымі хмызнякамі. ← Алесь Якімовіч. // пераноснае значэнне Вялікая колькасць, мноства якіх-н. прадметаў, якія ўзвышаюцца над чым-н. Лес мачтаў. ▪ Маша спакойна села на месца, а ў зале падняўся лес рук. ← Мікола Гроднеў.
  2. зборны назоўнік Спілаваныя дрэвы як будаўнічы, вырабны і пад. матэрыял. Праходзяць чыгуначныя саставы з лесам, цэментам, жалезам. ← часопіс «Маладосць». [Да вайны] па рэчцы сплаўлялася шмат драўніны, будаўнічага лесу. ← Мікола Ткачоў.
  •••
  Карабельны лес (бор) — лес з высокіх мачтавых дрэў, якія выкарыстоўваюцца ў суднабудаванні.
  Нестраявы лес — крывы, каржакаваты лес, непрыдатны для ўзвядзення будынкаў.
  Страявы лес — высокі стройны лес, прыдатны для ўзвядзення будынкаў.
  Чорны лес — лісцевы лес.
  Чырвоны лес — хваёвы лес.
  Воўк (мядзведзь) у лесе здох гл. воўк.
  Глядзець (пазіраць) у лес гл. глядзець.
  За дрэвамі не бачыць лесу гл. бачыць.
  Расці на лес гледзячы гл. расці.
  Хто ў лес, хто па дровы гл. хто.
  Цёмны лес для каго — пра што-н. абсалютна незнаёмае, незразумелае.
  Як у цёмным лесе — не разумець, не разбірацца ў чым-н.