лёсаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лёсаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лё́саванне мн. лё́саванні
Родны каго? чаго?	лё́савання мн. лё́саванняў
Давальны каму? чаму?	лё́саванню мн. лё́саванням
Вінавальны каго? што?	лё́саванне мн. лё́саванні
Творны кім? чым?	лё́саваннем мн. лё́саваннямі
Месны у кім? у чым?	лё́саванні мн. лё́саваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.

гэта як халэмус, толькі капэрус

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

liosavannie — беларуская лацінка

Слова лёсаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: