аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лімнабіёнт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лімнабіё́нт мн. лімнабіё́нты |
| Родны каго? чаго? |
лімнабіё́нта мн. лімнабіё́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
лімнабіё́нту мн. лімнабіё́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
лімнабіё́нта мн. лімнабіё́нтаў |
| Творны кім? чым? |
лімнабіё́нтам мн. лімнабіё́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
лімнабіё́нце мн. лімнабіё́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Карабель не тоне, калі ён на вадзе.
Ён тоне, калі вада ў ім.
Не так важна, што адбываецца вакол нас.
Важна тое, што адбываецца ўнутры нас.
limnabijont — беларуская лацінка
Слова лімнабіёнт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лімнабіёнт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лімнабіёнт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лімітро́фны (10)
(10) псамабіё́нт ‹
› лімі́тчык (8)
(11) патамабіё́нт ‹
› лімі́тчыца (9)
(11) патамабіё́нт ‹
› лімнагляцыя́льны (15)
(10) стэнабіё́нт ‹
› лімналагі́чны (12)
(10) стэнабіё́нт ‹
› лімнало́гія (10)
(9) парабіё́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.