аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова парабіёнт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парабіё́нт мн. парабіё́нты |
| Родны каго? чаго? |
парабіё́нта мн. парабіё́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
парабіё́нту мн. парабіё́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
парабіё́нта мн. парабіё́нтаў |
| Творны кім? чым? |
парабіё́нтам мн. парабіё́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
парабіё́нце мн. парабіё́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.
parabijont — беларуская лацінка
Слова парабіёнт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парабіёнт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парабіёнт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› парабало́ідны (12)
(10) лімнабіё́нт ‹
› парабе́лум (9)
(10) стэнабіё́нт ‹
› парабіё́з (8)
(10) стэнабіё́нт ‹
› парабі́цца (9)
(11) катарабіё́нт ‹
› парабі́ць (8)
(11) катарабіё́нт ‹
› парабіяты́чны (12)
(10) гідрабіё́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.