STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лінагравюра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лінагравю́ра мн. лінагравю́ры |
| Родны каго? чаго? |
лінагравю́ры мн. лінагравю́р |
| Давальны каму? чаму? |
лінагравю́ры мн. лінагравю́рам |
| Вінавальны каго? што? |
лінагравю́ру мн. лінагравю́ры |
| Творны кім? чым? |
лінагравю́рай, лінагравю́раю мн. лінагравю́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
лінагравю́ры мн. лінагравю́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў
Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.
linahraviura — беларуская лацінка
Слова лінагравюра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лінагравюра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ліналеат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лінава́ны (8)
(7) гравю́ра ‹
› лінава́ны (8)
(12) ксілагравю́ра ‹
› лінава́ць (8)
(12) хромагравю́ра ‹
› лінагравю́рны (12)
(11) тыпагравю́ра ‹
› ліналеа́т (8)
(11) пірагравю́ра ‹
› лінале́навы (10)
(11) фотагравю́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
