пірагравюра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пірагравюра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пірагравю́ра мн. пірагравю́ры
Родны каго? чаго?	пірагравю́ры мн. пірагравю́р
Давальны каму? чаму?	пірагравю́ры мн. пірагравю́рам
Вінавальны каго? што?	пірагравю́ру мн. пірагравю́ры
Творны кім? чым?	пірагравю́рай, пірагравю́раю мн. пірагравю́рамі
Месны у кім? у чым?	пірагравю́ры мн. пірагравю́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Мэйк трасянка грэйт эгейн.

@Rudzi_game

pirahraviura — беларуская лацінка

Слова пірагравюра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пірагравюра — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове піраграфіт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› піраге́нны (9)

(12) хромагравю́ра ‹

› піраго́вы (8)

(11) лінагравю́ра ‹

› піраго́ўскі (10)

(11) тыпагравю́ра ‹

пірагравю́ра (11)

› піраграфі́т (10)

(11) фотагравю́ра ‹

› піражко́вая (10)

(11) аўтагравю́ра ‹

› піражко́вы (9)

(12) геліягравю́ра ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h