аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лістоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лісто́ўка мн. лісто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
лісто́ўкі мн. лісто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
лісто́ўцы мн. лісто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
лісто́ўку мн. лісто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
лісто́ўкай, лісто́ўкаю мн. лісто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лісто́ўцы мн. лісто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
хлопчык: хоча сэксу
мужчына: хоча пакласці галаву табе на калені і наскардзіцца на ўсіх навокал
listoŭka — беларуская лацінка
Слова лістоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лістоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лістоўка-плакат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лісто́к (6)
(11) семнасто́ўка ‹
› лісто́та (7)
(11) пятнасто́ўка ‹
› лісто́ўе (7)
(8) шасто́ўка ‹
› лісто́ўка-плака́т (15)
(10) бацісто́ўка ‹
› лісто́ўнік (9)
(9) тэксто́ўка ‹
› лісто́ўніца (10)
(12) падтэксто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.