мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лісто́ўе — назоўнік лісто́ўка-плака́т — назоўнік
канцэпт

лістоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лістоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
лісто́ўка

мн.  лісто́ўкі
Родны
каго? чаго?
лісто́ўкі

мн.  лісто́вак
Давальны
каму? чаму?
лісто́ўцы

мн.  лісто́ўкам
Вінавальны
каго? што?
лісто́ўку

мн.  лісто́ўкі
Творны
кім? чым?
лісто́ўкай, лісто́ўкаю

мн.  лісто́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
лісто́ўцы

мн.  лісто́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Праграміст радуецца, калі запрацавала. Тэсціроўшчык радуецца, калі не запрацавала.

Калі ты адначасова Т і П, то гэта дарога ў дурку.

listoŭka — беларуская лацінка

Слова лістоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лістоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лістоўка-плакат + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лісто́к (6)

(11) семнасто́ўка

лісто́та (7)

(11) пятнасто́ўка

лісто́ўе (7)

(8) шасто́ўка

лісто́ўка-плака́т (15)

(10) бацісто́ўка

лісто́ўнік (9)

(9) тэксто́ўка

лісто́ўніца (10)

(12) падтэксто́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

машына з дзяцінства