аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лістоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лісто́ўе мн. лісто́ўі |
| Родны каго? чаго? |
лісто́ўя мн. лісто́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
лісто́ўю мн. лісто́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
лісто́ўе мн. лісто́ўі |
| Творны кім? чым? |
лісто́ўем мн. лісто́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
лісто́ўі мн. лісто́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.
Прыказка.Крыўдна, калі ты ў цудоўнай спартыўнай форме, а яна на табе не зашпільваецца.
listoŭje — беларуская лацінка
Слова лістоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лістоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лістоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лісто́вачка (10)
(6) бато́ўе ‹
› лісто́к (6)
(7) свато́ўе ‹
› лісто́та (7)
(9) нерасто́ўе ‹
› лісто́ўка (8)
(10) безгусто́ўе ‹
› лісто́ўка-плака́т (15)
(7) кусто́ўе ‹
› лісто́ўнік (9)
(9) закусто́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.