аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сватоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свато́ўе мн. свато́ўі |
| Родны каго? чаго? |
свато́ўя мн. свато́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
свато́ўю мн. свато́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
свато́ўе мн. свато́ўі |
| Творны кім? чым? |
свато́ўем мн. свато́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
свато́ўі мн. свато́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
svatoŭje — беларуская лацінка
Слова сватоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сватоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свахначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сва́ткаўскі (10)
(9) міжчасо́ўе ‹
› сва́тні (6)
(8) палясо́ўе ‹
› свато́к (6)
(6) бато́ўе ‹
› свато́ўскі (9)
(9) нерасто́ўе ‹
› сва́хначка (9)
(7) лісто́ўе ‹
› сва́цейка (8)
(10) безгусто́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.