аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова свахначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сва́хначка мн. сва́хначкі |
| Родны каго? чаго? |
сва́хначкі мн. сва́хначак |
| Давальны каму? чаму? |
сва́хначцы мн. сва́хначкам |
| Вінавальны каго? што? |
сва́хначку мн. сва́хначак |
| Творны кім? чым? |
сва́хначкай, сва́хначкаю мн. сва́хначкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сва́хначцы мн. сва́хначках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзякуй таму, хто еў і каму падавалі.
Мяне заўсёды дзівіў той факт, што ўсіх грошай зарабіць нельга… а прапіць ільга!
ільга / льга — можна, магчыма (абласное слова)svachnačka — беларуская лацінка
Слова свахначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свахначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свацейка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свато́к (6)
(7) пу́начка ‹
› свато́ўе (7)
(8) тру́начка ‹
› свато́ўскі (9)
(8) во́ўначка ‹
› сва́цейка (8)
(10) няве́хначка ‹
› сва́ціца (7)
(10) сняжы́начка ‹
› сва́ццін (7)
(10) сцяжы́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).