аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лусачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́сачка мн. лу́сачкі |
| Родны каго? чаго? |
лу́сачкі мн. лу́сачак |
| Давальны каму? чаму? |
лу́сачцы мн. лу́сачкам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́сачку мн. лу́сачкі |
| Творны кім? чым? |
лу́сачкай, лу́сачкаю мн. лу́сачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́сачцы мн. лу́сачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
lusačka — беларуская лацінка
Слова лусачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лусачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове луска + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лурыста́нскі (11)
(7) куса́чка ‹
› Луса́ка (6)
(9) заку́сачка ‹
› луса́кскі (8)
(9) паку́сачка ‹
› лу́ск (4)
(7) руса́чка ‹
› луска́ (5)
(11) белару́сачка ‹
› лускава́тасць (12)
(8) пруса́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.