STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова луска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
луска́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
лускі́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
лусцэ́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
луску́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
луско́й, луско́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
лусцэ́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
luska — беларуская лацінка
Слова луска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік луска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лускаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› луса́кскі (8)
(7) заку́ска ‹
› лу́сачка (7)
(9) пераку́ска ‹
› лу́ск (4)
(8) прыку́ска ‹
› лускава́тасць (12)
(7) зулу́ска ‹
› лускава́ты (9)
(6) хлу́ска ‹
› лускава́тыя (10)
(7) папу́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
