лусціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лусціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лу́сціна мн. лу́сціны
Родны каго? чаго?	лу́сціны мн. лу́сцін
Давальны каму? чаму?	лу́сціне мн. лу́сцінам
Вінавальны каго? што?	лу́сціну мн. лу́сціны
Творны кім? чым?	лу́сцінай, лу́сцінаю мн. лу́сцінамі
Месны у кім? у чым?	лу́сціне мн. лу́сцінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная

слоўнік эпітэтаў

luscina — беларуская лацінка

Слова лусціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: