аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова просціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
про́сціна мн. про́сціны |
| Родны каго? чаго? |
про́сціны мн. про́сцін |
| Давальны каму? чаму? |
про́сціне мн. про́сцінам |
| Вінавальны каго? што? |
про́сціну мн. про́сціны |
| Творны кім? чым? |
про́сцінай, про́сцінаю мн. про́сцінамі |
| Месны у кім? у чым? |
про́сціне мн. про́сцінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
proscina — беларуская лацінка
Слова просціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік просціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове просцінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› про́сты (6)
(8) сексці́на ‹
› про́сценька (10)
(10) падмо́сціна ‹
› про́сценькі (10)
(9) наро́сціна ‹
› про́сцінка (9)
(7) лу́сціна ‹
› про́сып (6)
(9) капу́сціна ‹
› про́сьба (7)
(7) хусці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.