аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лушпінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лушпі́нка мн. лушпі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
лушпі́нкі мн. лушпі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
лушпі́нцы мн. лушпі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
лушпі́нку мн. лушпі́нкі |
| Творны кім? чым? |
лушпі́нкай, лушпі́нкаю мн. лушпі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лушпі́нцы мн. лушпі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.
lušpinka — беларуская лацінка
Слова лушпінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лушпінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лушпінне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лушпа́ечка (9)
(9) шалупі́нка ‹
› лушпа́йка (8)
(11) шкарлу́пінка ‹
› лушпі́на (7)
(8) крупі́нка ‹
› лушпі́нне (8)
(7) вы́пінка ‹
› лушча́к (6)
(8) хрыпі́нка ‹
› Лушчак (6)
(6) асі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.