STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкарлупінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкарлу́пінка мн. шкарлу́пінкі |
| Родны каго? чаго? |
шкарлу́пінкі мн. шкарлу́пінак |
| Давальны каму? чаму? |
шкарлу́пінцы мн. шкарлу́пінкам |
| Вінавальны каго? што? |
шкарлу́пінку мн. шкарлу́пінкі |
| Творны кім? чым? |
шкарлу́пінкай, шкарлу́пінкаю мн. шкарлу́пінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шкарлу́пінцы мн. шкарлу́пінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Калі вам здаецца, што няма ніякай надзеі, проста ўспомніце амараў, якія былі ў акварыуме рэстарана Тытаніка.
škarlupinka — беларуская лацінка
Слова шкарлупінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкарлупінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкарлупінне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шка́нцы (6)
(7) лу́пінка ‹
› шкарлу́п'е (9)
(9) халу́пінка ‹
› шкарлу́піна (10)
(9) шалупі́нка ‹
› шкарлупі́нне (11)
(8) крупі́нка ‹
› шкарлу́пісты (11)
(8) лушпі́нка ‹
› шкарлу́пка (9)
(7) вы́пінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
