аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лыгоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лыго́ўка мн. лыго́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
лыго́ўкі мн. лыго́вак |
| Давальны каму? чаму? |
лыго́ўцы мн. лыго́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
лыго́ўку мн. лыго́ўкі |
| Творны кім? чым? |
лыго́ўкай, лыго́ўкаю мн. лыго́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лыго́ўцы мн. лыго́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Згода дом будуе, а нязгода — руйнуе.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
lyhoŭka — беларуская лацінка
Слова лыгоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лыгоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лыжа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лыга́нне (7)
(7) фуго́ўка ‹
› лыга́цца (7)
(7) фуго́ўка ‹
› лыга́ць (6)
(10) прыфуго́ўка ‹
› лы́жа (4)
(14) прыфастрыго́ўка ‹
› лыжаро́лер (9)
(7) задо́ўка ‹
› лыжаро́лерны (11)
(9) галадо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.