лыгоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лыгоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лыго́ўка мн. лыго́ўкі
Родны каго? чаго?	лыго́ўкі мн. лыго́вак
Давальны каму? чаму?	лыго́ўцы мн. лыго́ўкам
Вінавальны каго? што?	лыго́ўку мн. лыго́ўкі
Творны кім? чым?	лыго́ўкай, лыго́ўкаю мн. лыго́ўкамі
Месны у кім? у чым?	лыго́ўцы мн. лыго́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што было, даўно на мора сплыло.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

lyhoŭka — беларуская лацінка

Слова лыгоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: