аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лычка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лы́чка мн. лы́чкі |
| Родны каго? чаго? |
лы́чка мн. лы́чкаў |
| Давальны каму? чаму? |
лы́чку мн. лы́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
лы́чка мн. лы́чкі |
| Творны кім? чым? |
лы́чкам мн. лы́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лы́чку мн. лы́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».
lyčka — беларуская лацінка
Слова лычка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лычка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лычнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лы́хаць (6)
(9) запазы́чка ‹
› лы́ч (3)
(9) выпазы́чка ‹
› лыча́сты (7)
(7) вы́зычка ‹
› лы́чнік (6)
(5) мы́чка ‹
› лы́чык (5)
(9) перамы́чка ‹
› лы́шчанскі (9)
(7) адмы́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.