аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
любасэ́рды — прыметнік любаце́нне — назоўнік
канцэпт

любата

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова любата
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
любата́

мн. 
Родны
каго? чаго?
любаты́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
любаце́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
любату́

мн. 
Творны
кім? чым?
любато́й, любато́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
любаце́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).


Чалавек пайшоў ад малпы. Малпа пойдзе ад квадробера.


liubata — беларуская лацінка

Слова любата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік любата — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове любаценне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лю́басны (7)

(8) шчарба́та

лю́басць (7)

(6) чуба́та

любасэ́рды (9)

(6) цыба́та

любаце́нне (9)

(8) адыяба́та

лю́бачка (7)

(4) ва́та

люба́шаўскі (10)

(9) слабава́та


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгадай свае вытокі